Karin Peulen

hoe herinner je

herinner je opnieuw of steeds weer anders

herinner je anders wanneer de kleur van die herinnering verandert
Herinneringen worden meestal in verband gebracht met gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden in het verleden. Maar wat zijn herinneringen? Veranderen ze in de loop der tijd? En in welke beelden slaan hersenen een herinnering op? Zijn het flarden van een groter geheel die toch de hele herinnering omvatten?
Karin Peulen zoekt haar herinneringen in een verloren tuin.
Kleuren, schaduwen, licht en hoe dichtbij je daar na lange tijd nog kunt komen.
Hoe bedenk je kleuren die een herinnering opnieuw invullen en die misschien uitdagen tot herbeleven.

Middels een intensieve kleurenstudie, waarvan hier een klein gedeelte getoond wordt, probeerde ze haar herinnering nieuw leven te geven om de persoonlijke herinnering te overstijgen. Haar kleurenstudies zijn een aanzet tot herbeleven en vormen zo schakels voor een collectief geheugen.

And you are quiet like the garden,

And white like the alyssum flowers,  

Ah, do you see those orange lilies?

They knew my mother,

But who belonging to me will they know

When I am gone.

(AMY LOWELL 1874–1925)
De hier getoonde collectie van gekleurde herinneringen, met als titel MAPPING KÄTHE’S GARDEN a collection of coloured memories is het resultaat van a work in progress in het Charles Nijpels Lab aan de Van Eyck in Maastricht. Met hulp van Jo Frenken werd een kleurenonderzoek gedaan op een zogenaamde Riso-printer. Eenvoudig gezegd is dat een digitale zeefdruktechniek, met als groot voordeel dat de kleuren eindeloos mengbaar zijn. Deze herinnering kon daardoor eindeloos ingekleurd worden.

Karin Peulen studeerde aan de Academie Beeldende Kunsten te Maastricht en aan de Universitat de Bellas Artes in Barcelona bij Juan Hernandez Pijan.

Collage Jo Frenken (1)